شب بیست و یکم رمضان، سکوت آسمان با زمزمه‌های دعا و نوای قرآن شکسته می‌شود؛ شبی که همزمان شب قدر است و یاد شهادت حضرت علی (ع) دل‌ها را به خشوع و تأمل فرو می‌برد. چراغ‌های کم‌نور مسجدها، اشک‌های مؤمنان و دست‌هایی که به سوی آسمان بلند شده‌اند، همه حکایت از لحظاتی دارد که نور ایمان و حزن تاریخی در هم می‌آمیزد و قلب‌ها را به سوی رحمت و بخشش الهی می‌کشاند.

امشب، مؤمنان در سراسر جهان اسلامی، شب بیست و یکم رمضان را با دل‌هایی مملو از خشوع و اشک در شهادت امیرالمؤمنین حضرت علی (ع)  زنده نگاه می دارند.صدای قرآن و نوای کمیل، سکوت شب را می‌شکند و دل‌ها را به سوی رحمت، بخشش و روشنایی درونی هدایت می‌کند.

شب بیست و یکم رمضان، فرصتی برای بازنگری در زندگی، جلب بخشش الهی و نو شدن روح و ایمان مؤمنان در سایه‌ی تلاقی غم و نور، توبه و رحمت است.

اللّٰهُمَّ اجْعَلْ لِى فِيهِ إِلىٰ مَرْضاتِكَ دَلِيلاً، وَلَا تَجْعَلْ لِلشَّيْطانِ فِيهِ عَلَىَّ سَبِيلاً، وَاجْعَلِ الْجَنَّةَ لِى مَنْزِلاً وَمَقِيلاً، يَا قاضِىَ حَوائِجِ الطَّالِبِينَ.

“خدایا، در این ماه برای من به‌سوی خشنودی‌ات دلیلی قرار ده و برای شیطان راهی به‌سوی من قرار مده و بهشت را منزل و آسایشگاهم قرار ده، ای برآورنده حاجات خواهندگان.”